خوش آمدید

جستجو

تبلیغات





یک بام و دو هوا

    انتقال آب دریای خزر به کویر که اولین بار در زمان ریاست جمهوری آیت الله هاشمی رفسنجانی مطرح و سال ها بعد در زمان محمود احمدی نژاد پیگیری شد، همیشه موافقان و مخالفانی داشته است. این طرح در سال 91 به طور جدی در دستور کار قرار گرفت و بنا شد که تا پایان همان سال خط انتقال آب دریای خزر پس از ورود به استان سمنان در منطقه چشمه روزیه به دو خط برای انتقال به شرق استان و نیز شهرستان گرمسار تقسیم و هدایت می‌شود.در ادامه برنامه ریزی برای این طرح قرار شد خط انتقال آب دریای خزر پس از ورود به استان سمنان، باید در دو خط لوله انتقال مجزا، یکی برای شهرستان‌های دامغان و شاهرود و دیگری به غرب استان هدایت و تقسیم شود.

    این طرح از همان ابتدا به صورت اجمالی با مخالفت سازمان  محیط زیست، فعالان و کارشناسان این حوزه قرار گرفت و تا به امروز مخالفین سر سختی منجمله سازمان محیط زیست، اسماعیل کهرم کارشناس محیط زیست و پرفسور کردوانی را به همراه داشت آنچه که نگارنده را متعجب ساخته موضع دو گانه پرفسور کردوانی در این باب است .

    پدر علم کویرشناسی ایران در سال 91، همان سال که تلاش برای اجرای طرح صورت می گرفت در گفتگویی به خبرآنلاین گفت که «آب دریای مازندران به درد کویر نمی خورد اما از آن می شود برای کشاورزی استفاده کرد. به گفته او آب دریای خزر به دلیل داشتن 11 تا 13 گرم در لیتر یا 1.3 و یا 1.1 درصد نمک مناسب برای کشاورزی در برخی مناطق است. »

    او همچنین در مورد راهکار برای کم کردن عوارض کم آبی در مناطق خشک مانند سمنان هم گفت: «سمنان بارندگی ندارد؛ اما سیلاب دارد. باید اینها را نفوذ داد در کوه، سد ساخت و جمع کرد و از ساختن فضای سبز پرهیز کرد.»

    نکته قابل توجه تغییر موضع ایشان طی سه سال است ایشان در عین ناباوری طی مصاحبه ای با ایسنا اعلام فرموده اند،که اجرایی شدن طرح انتقال آب خزر به استان سمنان یکی از معقول‌ترین و مقرون‌به‌صرفه‌ترین پروژه‌های انتقال آب در ایران است !

    جغرافی دان برجسته کشورمان ادامه می دهد: «این طرح ، پروژه خوبی است همچنان که طرح انتقال آب خلیج‌فارس به 750 کیلومتری آن طرحی، شدنی و خوب است آن‌وقت برخی‌ها می‌گویند انتقال آب خزر به 150 کیلومتری آن و استان سمنان که در همسایگی مازندران است توجیه‌پذیر نیست ، این‌نظر بی‌اساس و غیر کارشناسی است و انتقال آب دریای خزر به استان سمنان معقول و درست است!.»

    نکته ی قابل توجه اینجاست که پرفسور کردوانی در چرخش عجیب، نظر خود نسبت به قبل رد کرده و حتی به سازمان محیط زیست توصیه میکند که باید « این سازمان باید لج‌بازی‌ها را کنار بگذارد؛ طرح انتقال آب دریای خزر به استان سمنان مشکل جدی زیست‌محیطی به‌دنبال ندارد.» چطور ممکن است که طی سه سال یک کارشناس خبره و برجسته ی کشور به آسانی از مخالفت خود که مبتنی بر استدلال علمی و فنی خود ایشان بود ه عدول کرده و به همین آسانی دلایل دیگری در تمجید از طرحی که خود از مخالفین سر سخت آن بشمار می آمد ، مصاحبه کنند؟ تکلیف من روزنامه نگار که بر مبنای اعلام نظر و دلایل کارشناسان فن و مراجعه به آنان بعنوان مراجع قابل اعتماد برای حمایت یا رد یک پروژه فعالیت می کنم چیست؟ اعلام نظر متضاد یک کارشناس برجسته در مدتی کوتاه برای یک طرح جنجال برانگیز چگونه توجیه علمی و فنی میتواند داشته باشد و منبعد بر چه مبنایی میتوان به نظر کارشناسان اعتماد کرده و موضعگیری نمود؟


    این مطلب تا کنون 6 بار بازدید شده است.
    منبع
    برچسب ها : انتقال ,استان ,دریای ,سمنان ,محیط ,ایشان ,استان سمنان ,پرفسور کردوانی ,برای کشاورزی ,قابل توجه ,سازمان محیط ,
    یک بام و دو هوا

تبلیغات


    محل نمایش تبلیغات شما

پربازدیدترین مطالب

آمار

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

آخرین کلمات جستجو شده

تگ های برتر